We zijn een sjabbat langer in Israël gebleven dan de bedoeling was. De reden was een uitnodiging om sjabbat, gisteren dus, in de Chabad sjoel in Rechavja te komen spreken op de laatste sjabbat voor Rosj Hasjana om in te vallen voor een zieke, die B”H inmiddels weer helemaal gezond is verklaard. Maar omdat ik

Dagboek van de Opperrabbijn, 6 sept. 2026 We zijn een sjabbat langer in Israël gebleven dan de bedoeling was. De reden was een uitnodiging om sjabbat, gisteren dus, in de Chabad sjoel in Rechavja te komen spreken op de laatste sjabbat voor Rosj Hasjana om in te vallen voor een zieke, die B”H inmiddels weer

Maandag jl. was het Chaj Elloel, de achttiende van de maand Elloel, de geboortedag van de Ba’al Sjem Tov, de stichter van het chassidisme. Om die dag niet zomaar onvermeld te laten, wil ik een van de gedachten die de Ba’al Sjem Tov steeds weer benadrukte met u delen. Chaj Elloel bracht ik een bezoek

Als u, mijn trouwe lezer en vriend van Israël, dit leest, zit ik al, naar ik vermoed, uitgeput in het vliegtuig op de terugweg van het Heilige Land naar Nederland. Woensdag jl. zat ik, namens EJA – European Jewish Association, samen met Pieter van Oordt van het IPC – Israel Producten Centrum, voorzien van een

Foto-Ariel-Yellin-Photography. Verjaardagsfeestjes zijn soms een beetje saai. Iedereen zit in een kring met een drankje en een verplicht stukje taart en er wordt gezocht naar een gezamenlijk gespreksonderwerp, opdat iedereen mee kan doen en na afloop instemmend kan zeggen dat het gezellig was. Maastricht had afgelopen sjabbat een verjaardagspartijtje. Rabbijn Awraham Cohen vierde zijn 50ste

Dagboek van de opperrabbijn, (uitgaande sjabbat) 22 augustus 2026 Mijn kleinzoon uit Brooklyn was zijn grootouders komen bezoeken. Hij studeert in Londen aan een Talmoed-hogeschool in Golders Green. Maar alleen bij opa en oma thuis zitten te zitten, past niet erg bij hem (hetgeen hij overigens niet van een vreemde heeft!) en daarom, om verveling

Ik heb besloten om vandaag te spijbelen, maar natuurlijk niet ten koste van mijn dagboek. En al peinzend over hoe ik dat moet aanpakken, werd ik gebeld door Jacob Schermers. Hij is de uitvinder van de solidariteitswandeling die na 7 oktober in Amersfoort iedere donderdagavond wordt gelopen van het stadhuis naar de Synagoge. Maar het

Dagboek 16 augustus 2026 Dit dagboek even niet over mijn dagbesteding, maar over Koen en Ira. Koen is een Belg (is niet zo erg, onze schoondochter Esty ook!) en zijn echtgenote Ira is een Oekraïense. Ze wonen in Vinnytsia – Вінниця, in het zuidwesten van Oekraïne. Koen Carlier is de gedelegeerde van (mijn) Christenen voor

Als iemand ziek is, moet de ziekte bestreden worden om weer op gezonde wijze te kunnen (blijven) functioneren. Hoe pakken we dit aan? Allereerst moet er een diagnose worden gesteld, daarna een passende medicatie worden gevonden om uiteindelijk, met G’ds hulp, van de ziekte bevrijd te worden. Maar er is nog een actie nodig. Juist

Eigenlijk had ik dit dagboek willen overslaan onder het mom van “Wegens vakantie gesloten”. Maar helaas ben ik bang dat ik dan vergeet wat ik nu weer heb beleefd, want ik heb weer van alles en nog wat meegemaakt. Een goede jeugdvriend van mij, Willy Krakauer, is plotseling overleden. Een grote Talmied Chacham, geleerde, die

Als een psychiater zijn cliënt verzoekt om zijn leven aan het papier toe te vertrouwen “opdat hij zijn cliënt beter kan begrijpen”, dan weet ik uit ervaring dat de meeste psychiaters die levensverhalen helemaal niet inzien, maar wel hun patiënten laten schrijven, als therapie. Waarom schrijf ik mijn dagboek, vroeg ik mezelf af: omwille van

Vreemde tijden. Gisteravond belde mij De Telegraaf om van mij te horen wat ik vond van “Lang leve 7 oktober”. Uiteraard onacceptabel, maar het verbaast me niet. Ik zal het even uitleggen. Hoewel ik geen profeet ben, kon ik zo’n zestig jaar geleden al de vergrijzing van de huidige samenleving voorspellen. Hoezo? Wel, als de