Joods Maastricht

Ik heb besloten om vandaag te spijbelen, maar natuurlijk niet ten koste van mijn dagboek. En al peinzend over hoe ik dat moet aanpakken, werd ik gebeld door Jacob Schermers. Hij is de uitvinder van de solidariteitswandeling die na 7 oktober in Amersfoort iedere donderdagavond wordt gelopen van het stadhuis naar de Synagoge. Maar het

Dagboek 16 augustus 2026 Dit dagboek even niet over mijn dagbesteding, maar over Koen en Ira. Koen is een Belg (is niet zo erg, onze schoondochter Esty ook!) en zijn echtgenote Ira is een Oekraïense. Ze wonen in Vinnytsia – Вінниця, in het zuidwesten van Oekraïne. Koen Carlier is de gedelegeerde van (mijn) Christenen voor

Als iemand ziek is, moet de ziekte bestreden worden om weer op gezonde wijze te kunnen (blijven) functioneren. Hoe pakken we dit aan? Allereerst moet er een diagnose worden gesteld, daarna een passende medicatie worden gevonden om uiteindelijk, met G’ds hulp, van de ziekte bevrijd te worden. Maar er is nog een actie nodig. Juist

Eigenlijk had ik dit dagboek willen overslaan onder het mom van “Wegens vakantie gesloten”. Maar helaas ben ik bang dat ik dan vergeet wat ik nu weer heb beleefd, want ik heb weer van alles en nog wat meegemaakt. Een goede jeugdvriend van mij, Willy Krakauer, is plotseling overleden. Een grote Talmied Chacham, geleerde, die

Als een psychiater zijn cliënt verzoekt om zijn leven aan het papier toe te vertrouwen “opdat hij zijn cliënt beter kan begrijpen”, dan weet ik uit ervaring dat de meeste psychiaters die levensverhalen helemaal niet inzien, maar wel hun patiënten laten schrijven, als therapie. Waarom schrijf ik mijn dagboek, vroeg ik mezelf af: omwille van

Vreemde tijden. Gisteravond belde mij De Telegraaf om van mij te horen wat ik vond van “Lang leve 7 oktober”. Uiteraard onacceptabel, maar het verbaast me niet. Ik zal het even uitleggen. Hoewel ik geen profeet ben, kon ik zo’n zestig jaar geleden al de vergrijzing van de huidige samenleving voorspellen. Hoezo? Wel, als de

Eigenlijk wilde ik dit dagboek overslaan, maar gezien de honderden en honderden reacties op mijn dagboek van vorige week waarin ik vertelde over mijn bezoek aan het Anne Frank Huis, wilde ik niet verstek laten gaan en een week spijbelen. Het was donderdag Tisj’a Be’av, de dag waarop de Eerste en Tweede Tempel werden verwoest,

Dagboek 22 juli 2026  Ik ben net wakker, heb gisteren geen tijd gehad, ik bedoel: gemaakt! om te wandelen, zijnde nog te vroeg voor het ochtendgebed, duik ik mijn computer in om mijn doen en laten van gisteren en eergisteren met u, mijn trouwe dagboekenier, te delen. Het is vandaag de dag voor Tisj’a Be’av.

Dat het leven niet altijd zwart-wit is werd mij wederom duidelijk tijdens het gesprek dat ik recentelijk had met een vertegenwoordiger van discriminatie.nl. Een korte blik op hun website geeft aan wat hun doel is: het helpen van de medemens die wordt gediscrimineerd vanwege dyslexie, ras, zwangerschap, geloof, huidskleur en noem maar op, want discriminatie

Het zal wel psychisch zijn, maar vanaf 17 Tammoez tot en met 9 Menachem Av, de zogenaamde Drie Weken, voel ik me altijd in een dip en naarmate de dagen vorderen en we dichter komen bij 9 Aw, de dag waarop zowel de eerste als de tweede Tempel in Jeruzalem werden verwoest, wordt die dip

Ik zou bijna vergeten dat het gisteren een gewone reguliere sjabbat was met sjoeldienst, kiddoesj na afloop en dat ik vrijdagmiddag met Blouma aanwezig was bij de receptie van het huwelijk van een van de zonen van Roger van Oordt, de honorair-consul van Israël. Wat een warmte, letterlijk en figuurlijk. Alle aanwezigen, en dat waren

Dagboek van de Opperrabbijn, 15 juli 2026 Ik ben vanochtend nogal filosofisch bezig en vroeg mezelf af waarom ik zo fanatiek aan het dagboekschrijven ben. Vorige week vierde onze schoonzoon, rabbijn Moshe Stiefel uit Almere, zijn verjaardag. Geen taart met kaarsjes, geen feestelijke slingers, maar een zogenaamde farbrengen. Er wordt een beetje lechajim gezegd (Joden

“Eens zal deze verschrikkelijke oorlog toch wel aflopen, eens zullen wij toch weer mensen en niet alleen Joden zijn.” Blouma en ik gaan dit jaar niet met vakantie, maar we blijven gewoon thuis en hebben afgesproken om een paar keer per week een ‘uitstapje’ te maken. En dus togen Blouma en ik woensdag naar Amsterdam

Dit is geen AI-dagboek! Om meer dagboeklezers te lokken werd mij geadviseerd om AI, Artificial Intelligence, op mijn dagboek los te laten. Hoewel de adviseur dat in alle oprechtheid aanbeval, heb ik weloverwogen besloten om zijn aanbeveling een aanbeveling te laten en gewoon mezelf te blijven. Maar, zo hoor ik voorstanders van AI denken: “je